„Ruina”

Ruina bez podpór, choć jedna opoka
jedna choć popękana, jedna stara lecz jednak nowa
daje oparcie gdy ruina prawie w pół załamana
od czasu do czasu tylko spełnia swe zadanie,
gdy w bliskim zawalenia stanie.
Wszystkie inne zawiodły już wieki temu.
Wydawały się najmocniejsze ,
jednak inaczej wyglądają sprawy teraźniejsze.
Im więcej czasu mija tym obrazy straszniejsze,
co dalej z tą ruiną będzie? O jej stanie mówią wszędzie.
Lecz nikt nie podejmuje się renowacji,
nikt nie może dokonać jej resteuracji.
Trzyma się tylko na jednej chwiejnej kolumnie,
choć chwiejnie budowla stoi to dumnie,czeka aż runie.
Czeka na swój koniec bliski
a potem dziwić będą się wszyscy,
dlaczego tak się wydarzyło?
Przecież gorsze huragany wytrzymała,
gorszym kataklizmom czoła stawiała.
Jednak stoi jeszcze oparta na jednej kolumnie,
chwiejnie i czy nie zbyt dumnie ?
Przez tą postawę siebie doszczętnie zrujnuje.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Egzystencjalne. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

4 odpowiedzi na „„Ruina”

  1. ~Jasnowidz pisze:

    naprawdę ekstra blog

  2. ~sextel pisze:

    masz świetnego bloga

  3. wciągnąłem się w wpisika

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>