,,Miłość,lecz nie ta najważniejsza „

Moja dama wszystko przyjmuję ,
spotkanie z nią – w azylu lawiruje,
dzięki niej sam siebie kreuje ,
pozwala mi uczucia w słowa zamieniać
myśli na czynniki pierwsze rozbierać

Sprawia że unoszę się ponad chmurami
czuję się wyjątkowo niezwykły
znajduję się poziom wyżej nad wieżowcami
przez nią wszystkie gwiazdy jasnym blaskiem rozbłysły.

Jest mym kompasem na morzu niewiadomych
sprawie, że mogę odnaleźć właściwą drogę w tym świecie
jest dla mnie jak pies przewodnik dla niewidomych
Chroni mnie, dzięki niej przeżywam wszystkie zamiecie.

Jest lustrem ,w którym moje odbicie na wieczność zapisane,
wszystkie góry, doliny przemierzone.
Zwierciadłem,w którym zostało moje serce ukazane
twarde tak,że nie zostanie rozbite,nigdy nie będzie zniszczone.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Pejzaż duszy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>