,,Bród”

Dawne drogi jak pielgrzym przypominam sobie,
cały znój i trud.
Wszystkie piękne widoki i zapamiętane pejzaże,
lecz przez większość drogi, pamiętam, obecny był bród.

Rozpamiętuje stare podróże i wyprawy,
planując już nowe.
Czy sens one mają ?
Ja na to nie odpowiem.

Próbuje wspiąć się na szczyt,
ale nie widzę sensu.
Osiągnę go czy nie ?
Kogo to obchodzi.

Górska ścieżka, a obok bród
wysypiska śmieci w lesie.
W mieście piękne budynki odrestaurowane,
a na ulicach bieda i bród.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Egzystencjalne, O miłości. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

3 odpowiedzi na „,,Bród”

  1. ~portalu pisze:

    całkiem fajnego

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>