Archiwum autora: m_c_sawicki

,,Kalejdoskop”

tonę w kalejdoskopie niedopowiedzeń czas nie istnieje gdy zieleń pokrywa zżółkłe i przez jesień zniszczone liście zatracam się w kolorach natury pojawiających się wraz z nowo wschodzącym słońcem kąpie się w jego bursztynowych promieniach wybijających się zza szarych chmur kontrastujących … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, O miłości, Pejzaż duszy | Skomentuj

,,Monolog w wehikule”

Czy mając wehikuł czasu, użyłbyś go od razu ? Czy naprawdę byłoby Ci lepiej bez tego bagażu? Serio Nie są to pytania, na które można odpowiedzieć- od tak. Zastanów się, czy powstałoby tyle wspaniałych dzieł, gdyby cierpienia byłby brak ? … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne | Skomentuj

,,Gloria victis”

Ars poetica zaniknęła dawno gdy kariera zaczęła stanowić prawo sam jestem wartością chociaż jestem nihilistą Miałem walczyć o rodzinę pierścionek na palcu jednak jestem jak tetraplegik w chocholim walcu z trudnością zdobywam szczyty jednak jeden z nich został przeze mnie … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne | 2 komentarzy

,,Po co”

Idę zmierzam piękne synonimy symbolizujące rozwój ale idę tylko gdzie po co zadaje sobie to pytanie idąc idąc ulicą mijam kolejne budynki spuściznę dziejów pozostawioną przez pradziadów ale po co nie łatwiej byłoby schować się w swojej pustelni dbając o … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne | Skomentuj

,,Pośród bajek”

Poświęciłem się śladem Prometeusza dla plebejskiego rodu cierpię katusze nie dostałem w zamian miodu Mam zbyt duży oręż jak Gut’s pragnienia mnie przytłaczają walka ma nierówna z bóstwami świata dzisiejszego Wykończony jestem porządkami w Augiasza Stajni pieniądz, kariera Boże daj … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, Pejzaż duszy | 2 komentarzy

,,Zmieszanie”

gdy idę szukam natchnienia czuję się jak Prometeusz mieszam wszystko słowa ,wspomnienia i alkohol jak słabeusz myślę że ciężką pracą wszystko zwalczę ale tej pracy brak odczuwam złość i czuje się jak wrak drugiego dnia czuje że na siłę pcham … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, O miłości, Pejzaż duszy | 3 komentarzy

,,Jesienne trele”

Przemierzając kolejne kilometry wiem we mnie wiosna rozkwita pełna energii zapału choć otacza mnie jesień barwa złota, brązowa przyjemne dla oka tylko deszcz i smród gnijących na ulicach liści przypomina o zdarzeniach i osobach które zgniły już dawno i ciągnie … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, O miłości, Pejzaż duszy | Skomentuj

,,Sytuacje”

nie jestem w stanie operować mieczem Guts’a choć dźwigam większe ciężary Herakles spojrzał się na mnie z podziwem gdy dostrzegł ile pracy w swój włożyłem świat spojrzałem kiedyś bazyliszkowi w oczy on pod wpływem emocji bijących z mych źrenic sam … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne | Skomentuj

For lady apprentice vol. 2

For lady apprentice Nie raczej już nie, po co , dla kogo ? Przechodziłem przez ucho igielne by Ci przynieść owoce z ogrodu Hesperyd teraz przechodzę przez nie kadego dnia by normalnie żyć Gdy pytasz jak u mnie, co mam … Czytaj dalej

Opublikowano O miłości | 1 komentarz

,,Podobny do…”

Męki Tantana były niewyobrażalne ale ciężaru mego świata nie utrzymałby Atlas zbudowany z ziemi i zieleni teraz z ołowiu który pochłania światło i ciepło na jego powierzchni tylko kruki i wrony z oblepionymi skrzydłami deformuje się łatwo do kształtu pierwotnego przywrócić … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, O miłości, Pejzaż duszy | 2 komentarzy

,,Chód”

Podążam drogą myślę idę w przód a robię krok wstecz a na skrzyni biegów działa tylko pierwszy bieg nie rozpędzam się i niby cofnąć się nie mogę gdyby tak egoizm przejął pałeczkę i pobiegł do mety nie było by tego … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, O miłości | Skomentuj

,,…”

Butelka do połowy pełna powie optymista butelka do połowy pusta myśli pesymista a dla mnie ważne że coś w ogóle w niej jest topię swoje serce w… czy pije z jego komór tym samym zalewając je substancją zwaną… czy utopione … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, O miłości | 3 komentarzy

,,Czerń i biel”

świat jest czarno-biały chociaż ludzie widzą szarość dnia szarość życia gdy istnieje tylko czerń i biel jak to możliwe udaje się czasem dostrzec inne kolory tylko wtedy jeżeli staram się zapomnieć o minionego dnia szarości która nie istnieje nawet lato … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, Pejzaż duszy | Skomentuj

,,Grzbiet”

Podążając za nicią Ariadny czuje się bezradny wiem że muszę ją opuścić ale przeciw niej nie umiem bluźnić Wszystko wydaje się tak bliskie ale wciąż dalekie od ideału co by nie było nic się nią nie stało Chciałbym oddać ją … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, O miłości, Pejzaż duszy | 2 komentarzy

bez tytułu

Zabrano mi tlen czuje się jakby topiono mnie mam skrzela ale w wodzie brak O2 Woda pochłonęła wulkan i jego erupcja poskromiona w samym zarodku magma w nim zduszona Jej gorąc, jej wspaniała siła zgaszona prostymi trzema słowami partykułą, czasownikiem … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, O miłości | 1 komentarz

,,Sztuka Kupida”

poświęciłem swą duszę myśląc że przechytrzyłem diabła jednak nie byłem dość cwany kończe niby w Rzymie ale nie tam gdzie chciałem zatracam się w różnych dobrach tego świata a najgorszym które wyrwało duszę z rąk szatana i ciało z madejowego … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, O miłości | Skomentuj

,,siła i duch”

dystopia to moja wizja czas jest wrogiem czakra ucieka każdym możliwym ujściem gdy etyl płynie w żyłach foryoku z czakrą walczy a zwycięża je jedna substancja w takim tempie pomoże tylko nekromancja utopia i dystopia to chore wizje u mnie … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, Pejzaż duszy | 3 komentarzy

Rzecz piękna

Zabawa to rzecz piękna Zabawa dziecka to rzecz piękna niesłychanie Zabawa dziecka w dorosłość to rzecz piękna i nieznośna niesłychanie Dziecko toczy Dziecko niegrzeczne toczy głaz Dziecko niegrzeczne toczy szklany głaz Dziecko toczy szklany głaz, gdy bawi się w dorosłość … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, O miłości | Skomentuj

,,Kortyzol i whisky”

Nie dla mnie homeostaza, zaburzenia to ideał ambisentencja to moje drugie imię. Fenyloetyloamina nie występuje w mym organizmie podobnie jak endorfiny, złudzenie gdy dystopia to jedyna wizja. Dystymia mnie niszczy gdy odczuwam brak wiesz już czego… Chce walczyć jak w … Czytaj dalej

Opublikowano Bez kategorii | Skomentuj

C2H6O

W żyłach ciągle nieustannie C2H6O krąży serce pompuje ciągle tą zepsutą krew po organizmie się toczy siedzę ciągle w wiekach ciemnych bezimienny walczę wciąż z samy sobą i walkę przegrywam Już jedenasty dzień trucizna we mnie obecna jest ukojeniem wszystkiego … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, O miłości | 2 komentarzy

,,Bród”

Dawne drogi jak pielgrzym przypominam sobie, cały znój i trud. Wszystkie piękne widoki i zapamiętane pejzaże, lecz przez większość drogi, pamiętam, obecny był bród. Rozpamiętuje stare podróże i wyprawy, planując już nowe. Czy sens one mają ? Ja na to … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, O miłości | 3 komentarzy

,,Nad słonecznym Styksem”

Pachną bzy, kwitną bzy. Ra słońce na wyżyny wznosi , a z duszy wypływają łzy. W ustach kolejny papieros się dusi Ludzie chwalą Jezusa Matkę, praca na roli idzie wre. Dzień z nocą wygrywa walkę Ze mnie wylewają się strumienie … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, O miłości, Pejzaż duszy | 1 komentarz

,,Złote jabłko”

Złote jabłko z ogrodu Hesperyd ugryzłem i teraz wiem że zgniłe w środku są mój żołądek trawi tą strawę moje serce krwawi gdy zgniliznę trawi czy krwi starczy aż strawi się ten gryz niby złote, niby piękne przez Heraklesa z … Czytaj dalej

Opublikowano Egzystencjalne, O miłości, Pejzaż duszy | Skomentuj